Zapaśnik

Na pewno największym atutem Zapaśnika jest Mickey Rourke - ma świetne warunki fizyczne (kawał chłopa z niego, jest w odpowiednim wieku, no i po prostu brzydal), jednak i jego aktorstwu nie można niczego zarzucić. Jest na tyle przekonujący, że można odnieść wrażenie, iż przedstawia własną historię. Historię, którą zdecydowanie warto poznać... więcej »

Bez wątpienia należy się Aronofsky'emu - który po raz pierwszy nakręcił tak powściągliwy, surowy film - pochwała za realistyczne dialogi, w których zapaśnik wyraża się jak zapaśnik, a prostytutka jak prostytutka, zamiast wygłaszać okrągłe sentencje na temat sensu życia.... więcej »

Filmowi Darrena Aronofsky'ego można zarzucić brak oryginalności. Rzewnych opowieści o starych mistrzach wracających na ring mieliśmy w kinie wiele. Najczęściej byli to jednak bokserzy, tutaj zaś mamy weteranów wrestlingu, jednego z najgłupszych i najbardziej okrutnych sportów, jakie wymyślono ku uciesze gawiedzi. Zawody są z góry ustawione, niemniej nawet walczący na niby muszą naprawdę zadawać sobie ból, kaleczyć się i poniewierać. To symbol tego, co w dzisiejszym show-biznesie najbardziej tandetne. Najważniejszy w "Zapaśniku" jest jednak Rourke, który zagrał doskonale i udowodnił, że i w ringu, i w życiu warto walczyć do końca.... więcej »

Tymczasem "Zapaśnik" to rzecz utrzymana w surowej, paradokumentalnej poetyce kina amerykańskiego lat 70., które odwróciło się od celuloidowych herosów i skierowało kamerę na zwykłych ludzi w ich zwykłym otoczeniu. Często biednym i zdewastowanym. Tak jest i tutaj - na ekranie widzimy obtłuczone przyczepy kempingowe, podrzędne sale klubowe, pospolite supermarkety, zrujnowane pawilony, w których kiedyś mieściły się "centra rozrywki"...... więcej »