Daniel Koziarski: Mój prywatny Sąd Ostateczny
To trzy przecinające się historie ludzi stojących w obliczu życiowego przełomu.W "Sprawach niedokończonych" adwokat, specjalistka do spraw rozwodowych, zmagając się ze śmiertelną chorobą, próbuje uporządkować swoje życie.W "Życiowej szansie" student, gej i pasjonat kina, któremu życie dosłownie i w przenośni wyznaczyło rolę statysty, dostaje nagle szansę wybicia się na pierwszy plan.W "Dziesięć lat później" taksówkarz przystępuje do realizacji obłędnego planu zemsty na tych, którzy doprowadzili jego córkę do samobójstwa.Troje bohaterów i trzy historie o sile, determinacji, zemście i życiowych woltach, które wymuszane są przez zrządzenia losu. więcej»
Thomas Bernhard: Zaburzenie
-
bardzo dobre pokaż recenzje86 -
pokaż recenzjeX
OPIS
Zaburzenie, jedna z wczesnych powieści Thomasa Bernharda (1931-1989), wydana w 1969 roku, zaliczana jest dziś do szczytowych osiągnięć wielkiego austriackiego pisarza. Obecne są już w niej wszystkie obsesyjnie nawracające motywy jego twórczości związane z totalną krytyką rzeczywistości powojennej Austrii. Bernhard kieruje swój atak przeciw jej zakłamaniu, ograniczonej mieszczańskiej mentalności, nietolerancji, wszechobecnemu nazistowskiemu dziedzictwu, ale też obnaża wynaturzenia systemu władzy, szkolnictwa czy służby zdrowia. Pisarz pokazuje, jak zaburzenia życia społecznego i politycznego przenoszą się na więzi prywatne i relacje rodzinne. Jego bohaterowie, żyjący w otoczeniu mrocznej i groźnej przyrody, to ludzie o wyraźnie zaburzonych osobowościach, nieumiejący nawiązać kontaktu ani ze światem, ani z bliskimi. Mistrzostwo formy i stylistyczne wyrafinowanie czynią z tej powieści Bernharda prawdziwe arcydzieło.
Chcesz otrzymywać informacje o najnowszych premierach? Załóż konto aby otrzymywać nasz newsletter!
Śledź nas na:
Recenzje
Dziś, za sprawą Czytelnika i spolszczonego także przez nieocenioną Sławę Lisiecką "Zaburzenia" (Verstörung) poznajemy Thomasa Berharda u progu kariery, chwilami niedoskonałego, jeszcze nie do końca przekonanego, jak rozwiązać problem kompozycji, ale już niezmiernie fascynującego, zdradzającego talent do wnikliwej obserwacji, wiwisekcji egzystancji swoich bohaterów.... więcej »
U Bernharda każda postać jest jak studnia bez dna. Zaglądamy tam urzeczeni.... więcej »
Brutalne wytykanie narodowych wad, próba wyzwolenia z przymusu definiowania siebie w związku z przynależnością do swojej ojczyzny, pastwienie się nad słabościami rodaków czyni z Bernharda autora bardzo bliskiego Gombrowiczowi.... więcej »
Z pewnością w "Zaburzeniu" dominuje Bernhard solipsystyczny. Jest twórcą sztucznego świata podszywającego się pod prawdziwą Styrię. Prowokuje nas, byśmy rozpoznali jej nieistotność i literackość.... więcej »
Recenzje użytkowników
Dodaj swoją recenzję
Wczesna, krótka powieść Bernharda (1969) natychmiast przywołuje na myśl Kafkę i paranoiczną atmosferę "Zamku". To świat Kafki: opisany z punktu widzenia upartego księgowego, próbującego służbowym językiem dać wyraz otchłani emocji.... więcej »