Andrzej Bart: Fabryka Muchołapek

Nienaganny styl, sprawdzony i wyszukany, choć zdecydowanie czarny dowcip, mistrzostwo żonglowania literackimi aluzjami sprawia, że prozę tę czyta się z niekłamaną przyjemnością. I nawet jeśli momentami trudno uchwycić "przeskoki" między rozmaitymi, prowadzonymi równocześnie wątkami czy trybami narracji, to przecież nie da się zaprzeczyć, że "Fabryka muchołapek" Andrzeja Barta jest powieścią przemyślaną, spójną i wciągającą.... więcej »

Jego proza jest inteligentna, często odwołuje się do innych wytworów kultury. Autor silnie manifestuje swoją obecność, w sposób metatekstowy pisze o tym, jak pisze. Ale przede wszystkim chce ostrzec czytelnika przed wydawaniem pochopnych ocen.... więcej »

Zdarzają się książki, których lektura daleka jest od przyjemnego relaksu, lecz które przeczytać wypada, a nawet należy; z pożytkiem dla własnej historycznej świadomości oraz ku wieczystej przestrodze. Do takich właśnie pozycji zaliczam "Fabrykę muchołapek" Andrzeja Barta.... więcej »

To, co niebywałe u Barta to umiejętność opowiadania o zdarzeniach drastycznych w taki sposób, by odebrać to opowiadanie jako subtelną grę intertekstualną, którą autor toczy z czytelnikiem na kartach swej powieści. "Fabryka muchołapek" jest z jednej strony niesamowicie duszna, z drugiej jednak emanuje z niej powiew świeżości łódzkiej ulicy... więcej »

Bart jako pisarz autotematyczny okazuje się w swojej książce wystarczająco ironiczny, zdystansowany do siebie, a nawet dowcipny, aby stworzyć dobre warunki do subtelnej gry z czytelnikiem. Ponieważ nie na moralizowaniu lecz na kontakcie, na dyskusji mu zależy. To z pewnością mocna strona Fabryki muchołapek. Natomiast to, czy przy jej czytaniu odczuwać będziemy dreszcze, niech pozostanie sprawą nierozstrzygniętą.... więcej »

"Fabryka muchołapek" potwierdza, że jest on jednym z najlepszych i najbardziej niedocenianych polskich prozaików współczesnych.... więcej »

Fabryka Muchołapek została zauważona i doceniona mimo skromnej promocji, bo przejść obok tej powieści obojętnie nie sposób. Jeśli oczywiście cenimy sobie subtelność wyrazu i wyrafinowany smak. Wydaje się bowiem, iż nie wszystkim książka Barta okaże się interesująca. Osobiście pozostaję pod urokiem jego prozy, którą cechuje wysoka wartość estetyczna i etyczna.... więcej »

Bardzo sugestywna jest technika, dla której znalazłem tylko kulawe określenie - wyobraźnia akcji. A więc technika pisarska Barta to - zamiast pisania wprost - wymyślanie scen, przedstawianie wytworów wyobraźni jako akcji: obrazowej, pełnej zaskakujących zwrotów i charakterystycznych, groteskowych, przerażających postaci.... więcej »

Wydawać by się mogło, że o Zagładzie nie można już napisać niczego nowego. Owszem, Andrzej Bart nie odkrywa nowych faktów, lecz jego przejmująca powieść - poprzez swoją konstrukcję, mieszanie świata minionego z teraźniejszością, przywołaniem Szekspirowskich tragedii - jest przecież nowym spojrzeniem na martyrologię Żydów. O "Fabryce muchołapek" niełatwo będzie zapomnieć.... więcej »

W Łodzi byłem raz w życiu i to dawno, toteż nie odbieram tej książki szczególnie osobiście, ale jest to znakomity przykład twórczego literackiego spojrzenia na trudną przeszłość nie tylko tego miasta.... więcej »

Cieszy niezmiernie, że Andrzej Bart postanowił zerwać ze zgubnym dla własnych interesów pisarskich rytmem pracy. "Fabryka muchołapek" pojawia się dwa lata po wyśmienitej powieści "Don Juan raz jeszcze", nie zaś, jak do tej pory bywało, po 7-8 sezonach. Akurat to przyspieszenie musi radować - zjawiskowa i okazała proza Barta zasługuje na lepszą obecność w świadomości czytelników.... więcej »