Two Fingers: Two Fingers

Wszyscy wiemy, że światowym centrum hip hopu są Stany. To jednak nakładem brytyjskiej wytwórni Ninja Tune ukazała się najciekawsza jak dotąd hiphopowa płyta 2009 roku. W dodatku za jej brzmienie w zdecydowanej mierze odpowiada brazylijski producent. Znak czasu?... więcej »

Jeszcze wcześnie, ale Two Fingers do spółki z nowym Doomem wydają się nakreślać kierunek obowiązujący w tegorocznym hip hopie... więcej »

W dobie płyt, które opierają się na banalnych, powielanych po raz dziesiąty schematach, "Two Fingers" zachwyca odmiennością. Chociaż Tobin i Chapman nie stworzyli żadnej nowej jakości to sposób, w jaki pomieszali kilka pozornie odległych sobie gatunków i brzmień, musi budzić szacunek. Słucha się tego świetnie.... więcej »

Kolejny powiew świeżości ze strony Wysp Brytyjskich. Tym razem londyńska wytwórnia Ninja Tune wydaje najprawdopodobniej najciekawszy hiphopowy album tego roku.... więcej »

In a vacuum, it's a captivating and well-designed experiment. But in this real world where hip-hop is history, where it owns that history, wears it, references it, reflects it, bounces it around, Two Fingers' record comes off overcooked and overflowing.... więcej »

A few rhythmically awkward moments detract from the album's overall flow, particularly on 'High Life,' but chalk that up to two competing staccato production styles.... więcej »

Simply put, Two Fingers is pretty much everything that anyone with an interest in clubtronica has been waiting for.... więcej »

The only aspect that prevents this album from achieving flawless cohesion is the fact that each track sounds so distinctly different, so much that it's almost a chore to readjust to the new sounds one is bombarded with from track to track.... więcej »